Analoge fotografie met Leicaflex SL

Analoge fotografie, de hype van 2010?

posted in Fotomateriaal

Analoge fotografie, de hype van 2010?

Wordt analoge fotografie de nieuwe hype van 2010? Een vraag die ik me de voorbije weken wel meer heb gesteld. Niet enkel bij Belgische fotografen stel ik deze trend vast, een aantal internationale fotografen die ik volg hebben recent een analoge camera van onder het stof gehaald en verwerken deze beelden al dan niet in hun fotoboeken of eBooks die ze uitgeven.

In december kreeg ik van een collega een Leicaflex SL met twee objectieven (Summicron-R 50mm f/2 en Elmarit-R 135mm f/2.8) in bruikleen. Zowel het toestel als de objectieven zijn in Lubumbashi (Congo) aangekocht. Zijn vader was daar werkzaam in een fabriek en heeft dit fotomateriaal destijds laten importeren. Het grappige is dat de originele aankoopfacturen nog in de verpakking aanwezig zijn: zo is de Leicaflex SL met 50mm op 31 maart 1970 aangekocht en de 135mm telelens op 11 november 1971, aan een prijs van respectievelijk 303 en 150 Zaïre.

De Leicaflex SL is een analoge kleinbeeldcamera met TTL-lichtmetingsysteem die in 1968 op de markt verscheen. Het toestel vertoont vele gelijkenissen met mijn Nikon F3T met dat verschil dat het manuele scherpstellen bij de Leicaflex moeizamer verloopt vanwege een matglas waar een glinstering verschijnt wanneer het beeld niet scherp is. Dat effect is niet altijd even goed zichtbaar. Geef mij maar een matglas met een split-microprism zoals bij mijn Nikon F3T of mijn vroegere Hasselblad waar je een cirkel met twee helften over elkaar moet schuiven. Ook Leica M9 heeft een gelijkaardig systeem. Bij deze toestellen vind ik de manuele scherpstelling makkelijker en accurater, althans dat is mijn ervaring.

Betekent dit dat ik me opnieuw met analoge fotografie ga bezighouden? Niet echt. Ik heb met plezier de Leicaflex gebruikt, maar daar blijft het ook bij. De sfeer die analoge opnames oproept, kan me nog steeds bekoren, maar de prijs en de tijd die ik eraan spendeer, zijn veel te hoog om op regelmatige basis voor eigen gebruik een filmpje vol te schieten. Het is een heel gedoe om de filmpjes naar het labo te brengen, ze op te halen, thuis de proofings bekijken, terug naar het labo te rijden om bepaalde negatieven te laten inscannen om nog eens terug te keren om de scans op te halen. Voor mij zijn dit serieuze tijdrovers. Ik heb voor mezelf dit jaar andere prioriteiten gesteld en om het kostenplaatje te drukken ga ik hiervoor digitaal werken, wat mij ook logischer lijkt.

Om jullie een idee te geven van de prijs die ik nu voor 1 filmrolletje betaald heb:

  • 1 filmrolletje kleinbeeld: 2 euro (ongeveer)
  • 1 ontwikkeling met proofings: 10,50 euro
  • Bij Seenopsis (het vroegere Labo Rush) heb ik acht negatieven op 4000DPI laten inscannen. Het inscannen gebeurt met een Nikon Coolscan 9000. Prijs per foto bedraagt 8 euro, zonder retouche. Heel wat meer dan wat ik destijds bij Digidat betaald heb. Je eigen flatbedscanner is een alternatief. Epson heeft met V700/V750 twee heel goede en betaalbare scanners op de markt gezet. Wil je een stapje hoger gaan, komt de Nikon Coolscan 9000 zeker in aanmerking. Uiteraard is het prijskaartje hiervan fors hoger.
  • Betaalparking in het centrum van Brussel: 2,40 euro per uur x 4 verplaatsingen

Totaal: 86,10 euro! En dan heb ik de slijtage van de wagen en mijn tijd nog niet meegerekend.

Wie van jullie fotografeert nog (sporadisch) analoog?

16 comments

  1. Het lijkt idd een trend te worden.
    Ik ben er persoonlijk terug mee begonnen omdat de UGent nu heel goedkope lessen geeft in gebruik van de zwart-wit doka. (15 euro voor 4 lessen en een jaar lang gratis gebruik van de doka, incl. chemicaliën) Zo heb ik vrijwel geen kosten voor de ontwikkeling, aangezien ik het zelf kan doen.
    Het is wel een “bug” die je niet meer los laat eens je gebeten bent 🙂
    Ondertussen ook thuis een kleine donkere kamer gemaakt met 2dehands materiaal.
    kheb er toevallig onlangs een postje over gemaakt 🙂

    Die leicaflex ziet er wel tof uit!
    Da’s het grote voordeel, 2dehands kosten de toptoestellen uit die tijd nu vaak maar een fractie meer van wat ze ooit gekost hebben. (met uitzondering van Leica dan mss :p)

    Tom

  2. tellen homemade pinhole-toestelletjes en holga’s mee? 🙂

    ik kocht in juni 2009 twee SLR-pentaxen met elk een lensje voor een appel en een ei. Al dat materiaal is ouder dan mezelf. Heerlijk toch?
    (nu nog tijd maken om er effectief iets mee te DOEN).

  3. Ik moet toegeven dat ik sinds enkele weken ook een analoog toestelletje op de kop heb kunnen tikken. ‘t is wel geen Hasselblad of dergelijke maar een Nikon F501. Hierdoor kon ik enkele van mijn lenzen toch nog gebruiken. Ik moet zeggen dat ik wel wat spaarzamer omga met fotografie ;o). De eerste foto’s zijn er dit weekend mee getrokken. Nu nog even afwachten totdat het filmrolletje volledig is opgetrokken.
    Het heeft wel iets, dat ‘analoog’.

  4. Voor mediumformat had ik ook al berekeningen gemaakt, en vergeleken met de mediumformat digitale camera’s. Dan moet ik zeggen dat ik met die Mamiya toch nog een tijdje goedkoper uitkom 😉
    Heb wel besloten om zelf te scannen, 12 foto’s met ontwikkeling en contactsheet is ts 8 en 10€.

    De keuze bij mij was er dus niet ene van digitaal vs analoog, maar ik koos specifiek voor het formaat.

  5. het viel mij ook op dat de laatste tijd meer en meer fotograferen (opnieuw) analoog gaan. begin 2009 kocht ik een mamiya rb67 in een bevlieging waar ik nog niet veel mee heb gedaan omdat ik eerst in de doka wilde leren werken. in september begon ik met een canon 1n-hs te fotograferen en ondertussen maakte ik ook mijn eerste prints. het was voor mij eerder een creatieve oefening om back to basics te gaan. mijn beweegredenen en bevindingen kan je hier lezen:

    daarnaast kan je voor relatief weinig geld een fantastische beeldkwaliteit bekomen met middenformaat toestellen die digitaal nog steeds onbetaalbaar is. en analoge beelden hebben toch nog steeds dat ietsje meer, wat men ook beweerd.

  6. Amai, dat is duur! Mijn goesting is al over, want inderdaad, wie denkt er al eens niet aan werken met film? Of je moet ergens een doka kunnen gebruiken, zoals hierboven.

  7. Mike, als je zelf kan scannen scheelt dat inderdaad serieus in prijs, maar zo’n Epson aankopen om dat toch maar sporadisch te gebruiken, lijkt me een beetje teveel van het goede. In jouw geval is een scanner wel een te overwegen aankoop want de digitale ruggen, zelfs tweedehands, kosten enkele duizenden euro’s…

  8. en dat moest beweert met een -t- zijn natuurlijk. nog even dit toevoegen: doka’s worden bijna gratis weggegeven. alleen de chemicaliën en papier worden duurder. het is ook erg tijdsintensief, maar in een digitale wegwerp- en consumptiecultuur doet het deugd om stil te staan bij je werk, tijd te nemen om een foto te ontwikkelen en af te drukken, slechts enkele foto’s te nemen ipv 16gb vol te schieten. ik kan er enorm van genieten.

  9. Ian, bedankt voor je bijdrage! Het is inderdaad zo dat analoog arbeidsintensief is en dat je door trager te werken meer kan stilstaan bij je werk. Maar mits wat discipline en een CF-kaartje met beperkte capaciteit (bv. 256/512/1024MB) kan je deze werkwijze ook digitaal toepassen. Ik heb dat gemerkt tijdens mijn test met de Leica M9. Ik had nog ergens een klein SD-kaartje liggen waarop ik (in hoge kwaliteit weliswaar) zo’n 30 bestanden kon stockeren. Ik heb gemerkt tijdens het fotograferen dat ik meer beheerst afdrukte omdat de opslagruimte beperkt was en ik mezelf had beloofd om geen of toch zo weinig mogelijk bestanden te wissen, waaraan ik me ook gehouden heb.

  10. Beste M&S addicts, (mouse & screen)
    ik wens jullie allen welkom bij de WONDERBAARLIJKE ECHTE AUTENTIEKE fotografie,
    pure sang, het echte METIER;
    begenadigd door dat mechanisch wonder van de KLIK/KLAK en het magisch wonder van LICHT en DONKER, besprenkeld met dat opwindend, haast erotiserend geurtje van:
    AH, t’IS GELUKT !
    Mensen, wat een avontuur , wat een romantiek ! Pure nostalgie !

    Digitale fotografie is immers ontworpen voor beeldenstormers die massaal als gewapend met machinegeweren hun massale beelden NU willen verzenden aan de andere zijde van de planeet.
    Of de satelliet naar het space center. NU, niet STRAKS of MORGEN.
    Zijn jullie dan echt die satellieten ?
    Jullie zijn nu al ontelbaar. Binnenkort overbevolkt.
    Jullie zijn fotografen en geen retoucheurs !

    Ooit kiest je voor ” HET MOOIST ” !
    Maar je moet het nog ONTDEKKEN en vooral LEREN ZIEN en ONDERSCHEIDEN.

    en daarmee denk ik ,heb ik de lont ….of het echte LICHT doen branden….

    “Let there be light”
    “Radan” André Devlaeminck
    regulier kunstfotograaf – pictorialist

  11. Ik maak al bijna een jaar opnieuw analoge foto’s en moet zeggen dat de kostprijs eigenlijk wel meevalt.
    Ik probeer mijn film zo goedkoop mogelijk in te kopen. Vaak lukt het me om BW Ilford 125 (36 exp) voor net 4euro te vinden, ontwikkelen doe ik zelf, kostprijs is haast nihil: komt op 0,8 cent per film (dan eigenlijk vooral ontwikkelaar, stopbad kost haast niets in is herbruikbaar, fix kan ook meerdere malen herbruikt worden). Soms koop ik Kruidvat of Blokker film voor 1,75 euro of zo, deze ontwikkel ik dan ook als ZW film… lukt best :). C41 ontwikkeling (kleur) bij de fotograaf kost me 3 euro per film.

    Scannen doe ik meestal zelf. Als testscan gebruik ik een Agfa Duoscan (uit de oertijd) of een Epson 1200. Beide 50 euro ;). De scans zijn uiteraard niet erg goed, maarrr: je raw-bestand blijft bestaan 🙂
    Via via kan ik soms scannen met een Nikon Coolscan IV die heel mooie resultaten oplevert.
    Jammer genoeg kan de Coolscan geen 120 film scannen… voor goede scans hiervoor ben ik dus aangewezen op de lokale fotowinkel (0,30 cent per negatief)…

    al bij al valt dit alles nog wel mee. De kosten zijn heel gespreid (3-tal rolletjes per week) en komen ongeveer overeen met hetgeen tot vorig jaar in rook opging aan sigaretten 😀

    en camera’s zoeken onder de 30 euro is fun 😀
    zonde dat je leicaflex zoveel stof vergaard….

  12. Na een opleiding in analoge fotografie (1999) waar we allemaal Kodak T-max film gebruikten al snel overgestapt naar digitaal, maar keer nu terug naar de bron met middenformaat (6×7 Pentax en Mamiya) en Adox film. Zowel analoog als digitaal hebben hun voor- en nadelen en mogen voor mij gerust naast elkaar blijven bestaan. Het is gewoon een andere manier van werken die ook een ander gevoel en een ander resultaat kan opleveren. Die Adox film bijvoorbeeld is nog een procede ontwikkeld in 1952 en ergens in het Oostblok nog gemaakt (www.photoimpex.de) met een enkele laag zilverkristallen. Ontwikkeld in Calbe A49 (nu Adolux atm49) geeft dit een tonaliteit aan grijswaarden die ik met T-max niet kan bereiken en waar ik in Photoshop ook niet in slaag om na te bootsen…
    De kostprijs is natuurlijk iets anders: ik reken 1 euro per druk op de ontspannerknop (film+ontwikkeling zonder afdruk). Inscannen doe ik zelf op een Nikon 8000 (2dehands gekocht). Dan denk je al eens na over cadrage, belichting (manueel)… Anderzijds zijn de toestellen en lenzen wel veel goedkoper dan de nieuwe digitale, en ze gaan ook veel langer mee want over 3 jaar is je digitaal toestel verouderd…
    Voor wie tijd en passie heeft, probeer het eens analoog. Wie een deadline heeft om zijn werk binnen te leveren bij de drukker, werk digitaal. Wie kunstfoto’s wil maken: probeer beide en zie welke resultaten je als kunstwerk het beste vind.

Comments are closed.

error: