Reizen

Day Of The Dead – San Cristobal de las Casas

Day Of The Dead - San Cristobal de las Casas

In het najaar van 2014 reisde ik door Mexico, Guatemala en Honduras. Gedurende drie weken liet ik me onderdompelen in de boeiende wereld van de Maya’s. Een jaar eerder zat ik in dezelfde periode eveneens in Mexico om deel te nemen aan een workshop in Oaxaca met Magnumfotograaf David Alan Harvey.

Day Of The Dead

Met Allerheiligen verbleven we enkele dagen in San Cristobal de las Casas, een klein Mexicaans stadje in de bergen. Hier kon ik opnieuw proeven van de sfeer van Day of the Dead. Een bezoek aan dit festival was tevens één van de redenen waarom ik deze reis geboekt heb. Terwijl ik die eerste avond door het centrum van de stad wandelde en genoot van de kleurrijke taferelen, kon ik haast niet geloven hoe snel een jaar voorbij vliegt.

Day Of The Dead - San Cristobal de las Casas

Peter Swinnen, architect en voormalig Vlaams Bouwmeester, was enkele maanden geleden te gast in Touché op Radio 1. Hij vertelde er over de dood van zijn moeder en maakte een link met Mexico: “We hebben geen taal om met de dood om te gaan. Als men de doden herdenkt, is dat een feest. Hier worden povere chrysanten ergens neergepoot. We zijn verleerd om dat echt als een volwaardig deel van het leven te gaan beschouwen.” Allerheiligen zoals wij dat in onze contreien kennen en herdenken, kan je totaal niet vergelijken met hoe mensen daar in Mexico mee omgaan. Het contrast kan haast niet groter zijn.

Day Of The Dead - San Cristobal de las Casas

Een gringo in San Cristobal de las Casas

In San Cristobal heb ik op de belangrijkste en tevens grootste begraafplaats een namiddagje rustig rondgeslenterd. Je zintuigen raken constant geprikkeld door muziekgroepjes, gezang, voedselstalletjes, verkopers, families die rondom het graf gezellig zitten te eten en te drinken. Kortom, alles op en rond zo’n kerkhof is in die periode een heuse belevenis. In tegenstelling tot wat je zou verwachten, hangt er een warme en ontspannen sfeer. De mensen zijn uitgelaten, joviaal, maken plezier en genieten van hun uitstapje.

Als buitenlander val je meteen op, zelfs in zo’n massa. Loop je alleen rond, maak je bovendien meer kans om uitgenodigd te worden. Zo heb ik een hele tijd doorgebracht bij een familie en mocht ik ook foto’s maken. Tijdens dat bezoek keken er meerdere toeristen met een verbaasde blik in mijn richting, zich afvragend hoe die gringo tussen die familie verzeild is geraakt.

Day Of The Dead - San Cristobal de las Casas

Enkele familieleden hadden voor mijn komst al een glas te veel op en dat zal ik geweten hebben. De drank vloeide rijkelijk. Ze sloten mij meteen in de armen alsof ze mij al jaren kenden. Als verwelkoming kreeg ik enkele shots tequila aangeboden die ik niet kon weigeren. Terwijl een aangeschoten nonkel telkens met mij op de foto wou, ondernam ik verwoede pogingen om de taferelen rondom mij in beeld te vatten. Het valt onmiddellijk op, en niet enkel tijdens Day of the Dead, dat het sociale weefsel en de familiebanden in Mexico een erg belangrijke rol spelen.

Met de paar woorden Spaans die ik nog heb onthouden van de avondschool eind jaren negentig, trachte ik me toch een beetje verstaanbaar te maken. Het was dan ook jammer om te vernemen dat de familie geen e-mailadres had. Ik kon geen foto’s doormailen. Op zo’n momenten vervloek je jezelf dat je geen draagbaar printertje op zak hebt. De Fuji Instax Share zou hier welkom zijn geweest.

Day Of The Dead - San Cristobal de las Casas

Ondertussen speel ik met de idee om Day of the Dead als een volwaardig fotoproject uit te werken. Dat betekent opnieuw een bezoek aan Oaxaca en/of San Cristobal. Maar eerst moet ik aan mijn kennis van het Spaans sleutelen. Want spreek je de lokale taal, opent dat veel deuren.

You Might Also Like

No Comments

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    error: