Fotosafari's in Kruger National Park

Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 2

posted in Reizen

Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 2

Dit artikel is een gastblog van Jochen Van de Perre. Hij woont en werkt al enkele jaren in Zuid-Afrika. Hij is er actief als natuurfotograaf, Lodge Manager en FGASA-gecertificeerd natuurgids in het Kruger National Park. Via zijn firma The Africa Bug is hij buitenlands agent van twee Zuid-Afrikaanse reisagentschappen gespecialiseerd in safari’s in héél zuidelijk Afrika. In deze gastblog vertelt hij over de types accommodatie in Kruger National Park en hoe de toeristische sector hier te werk gaat.

Een niet te missen reeks artikels voor fotografen en liefhebbers van safari’s in Afrika, door de ogen van een insider.

Accomodatie in Kruger National Park

Geen betere plaats om te starten dan Kruger National Park. Maar misschien schets ik best eerst heel kort de accommodatie in Kruger. In Kruger NP verblijf je in “restcamps” of “satellite camps”. Restcamps zijn heuse dorpen waar verschillende types accommodatie naast elkaar liggen (kampeerplaatsen voor wie met eigen tent of camper komt, hutjes of tenten met gemeenschappelijke faciliteiten (bad en keuken) of met eigen faciliteiten, enz. Sommige restcamps beschikken ook over enkele grotere “cottages” met meerdere slaapkamers en badkamers, geschikt voor een familie of een groep vrienden. In deze restcamps vind je ook steevast een winkel, één of meerdere restaurants en een tankstation. In vergelijking zijn de satellite camps veel kleiner. Hier vind je doorgaans enkel cottages met twee tot vijf bedden, maar geen voorzieningen zoals restaurants of een winkel. Zowel restcamps als satellite camps zijn omheind. Die omheining heeft schrikdraden om de dieren weg te houden van de toeristen. Welke accommodatie je ook kiest in Kruger NP, het comfortniveau is eerder basis. Sober aangeklede kamers, keukentjes met het strikte minimum aan keukengerei (van het soort kwaliteit die je ook ziet in het leger), enz.

Ik durf te stellen dat bijna alle accommodatie in Kruger is afgestemd op self-drivers. Mensen die meestal hun eigen potje koken en zelf met eigen (huur)wagen in het park rondrijden. Je ziet dat aan de voorzieningen: iedereen heeft een keuken ter beschikking (al dan niet privé). De winkels zijn geen zuivere souvenirshops, maar je kan er eveneens vlees, voedsel in blik en houtskool kopen. Wat niet wil zeggen dat je verplicht bent om zelf te rijden en te koken. Je kan gebruik maken van hun restaurants (tenminste als je in een volwaardig restcamp zit), en je kan game drives boeken in een open voertuig van het restcamp. Een gids zal dan met je rondrijden, zo’n drie uur lang.

Fotosafari's in Kruger National Park

“De kus”. Krijg je leeuwenwelpen te zien, dan is dat waarschijnlijk één van de hoogtepunten (zoniet hét hoogtepunt) van je safari. Weet dat 90% van de welpen hun eerste levensjaar niet overleeft. Ze zijn enorm kwetsbaar. Kom je leeuwenwelpen tegen in Kruger NP, hou dan afstand en breng ze niet in gevaar. Wil je echt close-up shots van welpen? Vertrouw dan op een natuurgids die weet of hij de welpen kan benaderen (en hoe). De betere natuurgidsen vind je in de privéparken en niet in de Kruger restcamps.

Fotosafari's in Kruger National Park

Olifanten zijn imposante dieren. Het is voor een beginnend self-driver vaak moeilijk om de lichaamstaal van olifanten te interpreteren. De rampenfilmpjes die op het net circuleren, zijn steevast het resultaat van een foute inschatting van de self-driver. Wil je zélf rijden in Kruger, vraag dan raad aan je reisagent, over wanneer en hoe je olifanten kan benaderen. Ook al boekte je dat deel van je reis niet bij hem, als hij zijn stiel kent dan helpt hij je zeker.

Toeristische sector

Er is nog een andere reden waarom in Kruger National Park bijna uitsluitend self-drivers verblijven. Het park biedt aan touroperators geen commissie. Hier moet ik even een zijsprongetje maken en uitleggen hoe de toeristische sector werkt. Een touroperator biedt jou een safarireis aan waarbij je geen keuze krijgt wat betreft de gekozen accommodatie. Of hij stelt voor jou een reis samen waarbij je wél inspraak hebt in de gekozen verblijfplaatsen. Maar wat ook zijn werkwijze is, voor elk van deze voorgestelde verblijfplaatsen geldt: jouw touroperator moet er ook iets aan kunnen verdienen. Dus heeft elke lodge of hotel twee tarieven: eentje voor reisagenten/touroperatoren en eentje voor de klant die rechtstreeks boekt. Het tarief voor reisagenten zal lager liggen (ergens tussen 15 en 40%) dan het tarief voor de eindklant. Geen enkel hotel of lodge zal zijn rechtstreekse klanten lagere prijzen geven dan reisagenten. Want die reisagenten vullen doorgaans 70% of meer van de kamers. Doet het hotel of de lodge dat toch, dan kan het maar beter zeker zijn dat het niet langer afhankelijk is van reisagenten. Want deze laten hen vallen als een baksteen. De reden is simpel: geen enkele reisagent wil kamers verkopen die een klant zélf goedkoper kan boeken. Dat is zeer slecht voor de reputatie.

Welnu, Kruger is zo’n plek die – omwille van zijn populariteit – niet afhankelijk is van reisagenten. Wil een reisagent een kamer verkopen in een restcamp, dan moet hij dezelfde prijs betalen als een eindklant. Voegt hij aan deze prijs een commissie toe (niemand werkt gratis), dan is de eindprijs voor de klant hoger dan in het geval deze klant rechtstreeks zou boeken en riskeert de reisagent slechte kritiek te krijgen. Kortom: wie in een restcamp of satellite camp slaapt, heeft dat deel van zijn reis zelf geboekt. Wat niet wil zeggen dat reisagenten niet met hun klanten in Kruger NP komen. De reisagent zal daarom een hotel/lodge buiten de parkgrenzen kiezen en overdag met deze klanten het park in rijden.

Fotosafari's in Kruger National Park

Deze “gestreepte ezels” zijn een iconische Afrikaanse diersoort, maar staan niet op de “big five” lijst. Je gids zal dus niet gaan off-roaden om er dichter bij te geraken. Ook in de privéparken niet. Zie je een goede fotografische opportuniteit, verkwist deze dan niet. Vraag je gids om te stoppen en neem die foto. Je kan niet geloven hoeveel mensen thuis komen zonder foto van impala’s kudu’s of zelfs zebras. ‘Omdat we ze regelmatig zagen nam ik nooit een foto. Ik dacht ten allen tijde dat er nog wel een beter moment zou komen om deze dieren te fotograferen’. Dit zijn de letterlijke woorden van iemand waarmee ik sprak op het vliegtuig.

Strenge regels

Self-drivers, dagjestoeristen, en alle klanten van reisagenten die net buiten de parkgrenzen slapen… ik moet er allicht geen tekening bij maken. Het kan enorm druk zijn in Kruger NP. Vooral in het zuidelijke deel van het park, het gebied waar dieren spotten het beste resultaat oplevert. Zeg maar: alles lager dan Metsimetsi (de picknickplaats ten noordoosten van Skukuza). Het park is immens groot, maar vijf grote restcamps en twee satellite camps bevinden zich in dat meest zuidelijke deel.

Om de negatieve effecten van deze mensenmassa op de natuur te beperken zijn er strenge regels in het park:

– Er gelden snelheidslimieten en men controleert regelmatig, vooral op asfaltbanen.
– Niemand mag er van de weg af rijden om dichter bij de dieren te komen. Ook gidsen die voor restcamps werken mogen dit niet. Off-road rijden met zo veel wagens zou enorme schade met zich meebrengen.
– Iedereen moet op bepaalde uren het park uit (of zich in het restcamp bevinden). Zo wil men vermijden dat men na zonsondergang dieren omver rijdt.
– Self-drivers krijgen informatie over hoe zich te gedragen en hoe te reageren als men grote dieren ontmoet zoals olifanten.
– Iedereen moet alle ledematen in het voertuig houden. Via het open dak naar buiten piepen is ook verboden.
– Safari’s te voet of je voertuig verlaten, is verboden. Tenzij op lange bruggen, in restcamps en op picknickplaatsen.

Ondanks deze regels is het toch nog vaak hommeles op de wegen in Kruger. Regelrechte “bush-jams” waar wagens met elkaar in de clinch gaan (ja, zelfs elkaar aanrijden) om dichter bij een leeuw te geraken die op de weg wandelt. In feite zou Kruger gebaat zijn met wat meer wegen, zodat de mensen zich wat meer kunnen verspreiden. In tegenstelling tot privéparken, waar alles vol kleine wegjes ligt, beschikt Kruger enkel over grote asfaltbanen en wat kleinere grindwegen.

Lees ook de andere artikels in deze reeks

Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 1: inleiding
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 3: grote privéparken
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 4: reservaten
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 5: kleine privéparken
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 6: Drakensbergen
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 7: uitzonderingen
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 8: nuttige tips

error: