Reizen

Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 5

Fotosafari's in Kruger National Park

Dit artikel is een gastblog van Jochen Van de Perre. Hij woont en werkt al enkele jaren in Zuid-Afrika. Hij is er actief als natuurfotograaf, Lodge Manager en FGASA-gecertificeerd natuurgids in het Kruger National Park. Via zijn firma The Africa Bug is hij buitenlands agent van twee Zuid-Afrikaanse reisagentschappen gespecialiseerd in safari’s in héél zuidelijk Afrika. In deze gastblog vertelt hij over de kleine privéparken.

Een niet te missen reeks artikels voor fotografen en liefhebbers van safari’s in Afrika, door de ogen van een insider.

De kleinere parken vertonen veel gelijkenissen met de parken uit de vorige artikels, met één groot verschil: zij hebben geen open grenzen (rechtstreeks of onrechtstreeks) met Kruger NP. Als we even terug de kaart erbij nemen, dan onderscheiden we van zuid naar noord: Thornybush (geel), Kapama (lichtblauw), Tshukudu (donkerblauw), Karongwe (paars) en Makalali (roze). Er zijn er nog, maar die zijn te klein om te vernoemen.

Dat gebrek aan open grenzen maakt wel een aanzienlijk verschil, vooral vanuit het oogpunt van de ranger die verantwoordelijk is voor het welzijn van het reservaat (zowel dieren, grassen als planten). Hij heeft een veel zwaardere taak in vergelijking met zijn collega die werkt voor een reservaat met open grenzen.

Fotosafari's in Kruger National Park

Wilde honden staan op de rode lijst van IUCN en zijn met uitsterven bedreigd. In Kruger hebben ze echter hun thuis. Wat niet betekent dat je ze veel ziet. Krijg je wilde honden te zien, dan is je safari al meteen een succes. Er zijn mensen die jaar na jaar op safari gaan en ze nog nooit te zien kregen. Dat komt omdat wilde honden grote afstanden afleggen als ze jagen. Hun prooi krijgen ze te pakken door ze uit te putten. Als je weet hoe wilde honden zich gedragen, dan weet je ook meteen dat je in Kruger NP enorm veel geluk moet hebben om ze tegen te komen op de luttele wegen die er zijn. Je hebt méér kans in de privéreservaten waar alle farms doorspekt zijn met vele kleine wegjes. Deze laten je gids (hopelijk) toe de wilde honden te volgen terwijl ze op jacht zijn. De beste plaatsen om wilde honden te zien in de private parken zijn alle lodges in de buurt van de asfaltbaan die loopt tussen de Klaserie en Timbavati reservaten. Het “Orpen pack” (zo’n 30 honden) wordt hier vaak gezien.

Enkele voorbeelden:
– Is het een jaar van droogte, dan kunnen dieren niet migreren naar streken waar nog voedsel is. Hij zal zijn dieren moeten voeden, of velen van hen zullen sterven.

– Een bepaald gebied kan slechts een bepaald aantal dieren dragen. Een typisch voorbeeld zijn olifanten. Heb je er teveel, dan is de schade aan je bomen te groot, en verdwijnen op termijn al je bomen. In deze kleinere private parken zijn de olifanten dus vaak aan de pil.

– In een volledig omheind gebied heerst vaak een delicaat evenwicht tussen het aantal aanwezige roofdieren en hun prooidieren. Omdat klanten voornamelijk komen om roofdieren te zien, moeten er ook voldoende prooidieren worden voorzien. Deze reservaten bezondigen zich soms aan het kunstmatig hoog houden van beide. Da’s zeer leuk voor de bezoeker, maar heeft zijn impact op het aanwezige groen. In jaren van droogte zie je in deze reservaten soms tekenen van overgrazing. En daar kan (alweer) alleen een einde aan worden gemaakt door de dieren hooi te voederen. Weet ook dat leeuwen snel reproduceren. Katten zijn katten. Op 110 dagen zet een leeuwin telkens enkele nieuwe welpen neer. Daar kan geen enkel van dit soort reservaten tegenop. Ergo: leeuwen zijn hier ook aan de pil.

– In een omheind gebied is er ook meer competitie tussen roofdieren onderling. Zo is er bijvoorbeeld een natuurlijk evenwicht tussen leeuwen en hyenas, of tussen leeuwen en cheetahs. Waar veel leeuwen zijn, zie je minder hyenas en cheetahs. En omgekeerd. Het spreekt voor zich dat in privéreservaten de leeuwen vaak het overwicht hebben en dat hyenas en cheetahs moeilijker te spotten zijn.

Fotosafari's in Kruger National Park

Een portretje van een mannetjesleeuw. De kleinere omheinde reservaten zijn vaak de beste plaats om op een korte periode veel leeuwen te spotten.

Als je uit vorige paragraaf zou besluiten dat dit soort reservaten te mijden is: fout! Ze hebben zeker hun plaats in de lowveld. Deze reservaten cateren voor een zeer typisch publiek, vaak klanten uit de Verenigde Staten. Deze mensen hebben een zeer beperkt aantal verlofdagen. Als ze naar Zuid-Afrika reizen, willen ze vaak het hele land hebben gezien in amper acht dagen. Vaak gooien ze er zelfs nog Victoria Falls bij. Dit betekent dat ze voor hun bezoek aan Kruger slechts één dag over hebben. Ze arriveren met het vliegtuig op de middag, doen een game drive, blijven één nacht slapen, doen nog een game drive en tegen de volgende middag zitten ze terug al op een vlucht naar hun volgende bestemming. En in die beperkte tijd willen ze de big five gezien hebben. Voor hen zijn deze kleine reservaten vaak een zegen. Want in deze reservaten, waar het aantal roofdieren hoger is, waar deze roofdieren een meer persoonlijke band hebben met hun eigenaars en dus minder schuw zijn, waar dieren niet kunnen migreren, is het makkelijker om de klant de big five te tonen in amper 24 uur.

Akkoord, je hebt wat meer “suspension of disbelief” nodig als je deze reservaten bezoekt, en een bezoek kan wat Disney-achtig aanvoelen, maar heb je slechts een zeer beperkte tijd voor je bezoek aan Kruger, dan zijn ze zeker een bezoek waard. Ook los daarvan hebben ze hun bestaansrecht. Tenslotte zien we liever een natuurreservaat dan een boerderij met één of andere monocultuur. Maar nog belangrijker: na verloop van tijd veranderen dit soort reservaten vaak van strategie en stellen ze hun grenzen open met Kruger. Balule was vroeger afgesloten van Kruger. En op dit moment gaat Thornybush de omheining met Timbavati neerhalen (het moest eigenlijk al gebeurd zijn maar er zit nog wat “red tape” die men moet doorknippen).

Verwacht in deze reservaten niet aan prijzen die gemiddeld lager liggen dan in de grotere privéreservaten. Als je weet dat de meeste Amerikanen hier naartoe komen, en als je weet wat doorgaans hun eisen zijn wat betreft luxe, dan weet je dat de meeste lodges hier zijn afgestemd op een veeleisend én welgesteld publiek.

Lees ook de andere artikels in deze reeks

Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 1: inleiding
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 2: accomodatie in Kruger National Park
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 3: grote privéparken
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 4: reservaten
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 6: Drakensbergen
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 7: uitzonderingen
Fotosafari’s in Kruger National Park en omstreken – deel 8: nuttige tips

Andere interessante artikels

Geen reacties

Reageren

error: