Nikon D4

Nikon D4 eerste indrukken

posted in Fotomateriaal

Nikon D4 eerste indrukken

Op 6 januari 2012 kondigde Nikon de release van de Nikon D4 aan, hun nieuwste professionele spiegelreflex. Fotografen en bloggers kregen op de hoofdzetel een gedetailleerde presentatie.

Het is niet mijn bedoeling om alle technische details van dit toestel te bespreken. Elders op het internet vinden jullie meer dan voldoende besprekingen terug. De officiële Nikon D4 brochure bevat bovendien alle nodige details en uitleg. Ik zal vertellen in welke mate dit toestel voldoet aan mijn behoeften in het kader van mijn fotoprojecten.

Nikon D4 specificaties

– 16MP full-frame CMOS sensor
– Verbeterde EXPEED3 beeldverwerkingsprocessor
– Multi-CAM 3500FX AF systeem
– Verbeterde focus bij weinig licht
– 91K-pixel RGB sensor
– Standaard ISO range van 100 to 12800
– 1080p/30 en 720p/60 HD video
– Ongecomprimeerde video via HDMI output
– 920,000 pixel 3.2″ LCD scherm

Gear Acquisition Syndrome

Het officiële persbericht dat Nikon de ochtend van 6 januari de wereld heeft ingestuurd, bevestigde de vele geruchten die reeds weken en maanden op internet de ronde deden. De afgelopen jaren ben ik steeds minder onder de indruk van al dat technologisch vernuft en raak ik door geruchten niet langer afgeleid. Ondanks mijn tanende interesse in technologische ontwikkelingen, blijf ik wel up to date wat betreft nieuwste releases, ik ben enkel kritischer geworden dan voorheen. Mijn inziens is dat alvast een goede zaak. Deze manier van denken maakt me minder vatbaar voor emotionele en impulsieve aankopen. Sinds 2000 werk ik met Nikon en dan heb je ontegensprekelijk een band met het merk opgebouwd, zelfs al gaat het slechts om een tool.

Een paar jaar geleden verkocht ik een objectief. De koper was in de twintig, een enthousiaste amateurfotograaf met een interesse in sportevenementen. In zijn fototas zaten twee Nikon D3’s, een 14-24mm f/2.8, een 24-70mm f/2.8, een 70-200mm f/2.8, een 200-400mm f/4 en enkele flitsers. En thuis, zo vertelde hij me, had hij nog een paar exotische telelenzen. De nieuwe tilt & shift objectieven die Nikon in die periode had aangekondigd, stonden al op zijn verlanglijstje. Enkel maar de opsomming van al dat materiaal deed me naar adem happen. Ik begrijp best dat sommige (professionele) fotografen dergelijk materiaal nodig hebben, maar zorg er dan voor dat je foto’s me aanspreken en kunnen ontroeren. Dat was hier totaal niet het geval. Ik weet het, over smaken en kleuren valt niet te twisten, maar ik had de indruk dat hij slechts materiaal toevoegde aan zijn immer groeiende collectie.

De lat wordt steeds hoger gelegd

Met de komst van de D3 en later de D3s heeft Nikon de lat serieus hoog gelegd, niet enkel voor de concurrentie, maar evenzeer voor hun eigen Research & Development afdeling. Het lijkt er op dat ze met de D4 zelfs nog een stap verder hebben kunnen gaan! Zullen mijn foto’s inhoudelijk verbeteren, gebruik makend van een state-of-the-art camera? Het antwoord is hoogstwaarschijnlijk ‘neen’. Wanneer je als fotograaf denkt dat je met een D4 betere foto’s kunt maken dan met een D3 heb je een probleem. Als fotograaf ben jij verantwoordelijkheid voor de druk op de ontspanknop, niet de ingenieurs ergens in een fabriek in Japan. Anderzijds zal ik een spurtende Usain Bolt met pakweg een D100 allicht niet scherp in beeld kunnen brengen. Dan zijn de D3/D3s/D4 een veel betere optie. Het is duidelijk dat het type onderwerp en opdracht mede de keuze van materiaal bepaalt.

Steeds up to date zijn: noodzakelijk of niet?

Is het noodzakelijk om steeds de laatste nieuwe camera en lenzen aan te kopen? Die beslissing moet ieder voor zich maken. Voor mij persoonlijk is dat alvast geen vereiste. Fotomateriaal wordt alsmaar meer gesofistikeerd en een groot aantal professionals zullen deze technologische ontwikkelingen zeker en vast omarmen.

  • In november vorig jaar heb ik gedurende enkele dagen een D3s kunnen testen. Ik was erg onder de indruk van de uitstekende resultaten in hogere iso’s. Een heuse verbetering ten opzichte van mijn D3 waarvan ik in 2007 ook al erg te spreken was. Ik veronderstel dat de D4 op dit vlak minstens even goed, zoniet beter presteert.
  • Verbeterde autofocus bij weinig licht geeft je de mogelijkheid om een foto te kunnen maken die je anders mogelijk zou gemist hebben. Ik werk voornamelijk met daglicht, en af en toe in minder goede lichtomstandigheden.
  • De stille ontspanknop is een interessante optie die reeds op de D3s bestaat. Ik hoop dat Nikon dit in de toekomst op andere modellen voorziet.
  • Ondanks het feit dat ik me niet met video bezighoud, ben ik wel onder de indruk van de vooruitgang die Nikon hier geboekt heeft. De videomogelijkheden konden tijdens de presentatie op veel bijval rekenen van de aanwezige videoprofessionals.
  • Ik duizel bij een overdosis aan technologisch vernuft. Voor mij hoeven al die toeters en bellen niet echt. Terug naar de basis zeg maar, dat is wat ik wil. Een camera zoals de Leica M9, maar dan een pak betaalbaarder indien mogelijk.
  • De nieuwe batterij voldoet aan de recentste wetgeving in Japan inzake veiligheid. Dit heeft tot gevolg dat batterijen en opladers van de D3-reeks niet langer compatibel zijn. Heb je beide camera’s, betekent dit ook dat je twee types batterijen en opladers moet meesleuren.
  • Mijn D3 heeft twee sleuven voor compact flash kaartjes wat me toelaat om het tweede kaartje als backup in te stellen. Ik heb elk kaartje dubbel zodat de back-up op een kaartje van dezelfde grootte terecht komt. De D4 komt met een slot voor compact flash en een slot voor XQD, een nieuw type opslagmedium. Ik zie me genoodzaakt om bijkomende investeringen te doen indien ik de back-upfunctie wil blijven gebruiken. Stel dat ik over compact flash kaartjes van 16 en 32GB beschik, moet ik dezelfde groottes in XQD aankopen, en ook nog een nieuwe kaartlezer.
  • Het stevige prijskaartje van €5800 (BTW inbegrepen) betekent een serieuze investering.

Low-profile op stap

Ik wil veeleer low-profile op stap en dat betekent dus ook met een pak minder materiaal sleuren. Indien de D700 destijds gelijktijdig met de D3 was aangekondigd, had ik ongetwijfeld een D700 gekocht vermits dat toestel voor mijn reportages ruimschoots volstaat. Dat is ook de reden waarom ik vorig jaar een Fuji X100 heb aangeschaft en waarom ik mijn iPhone 4S de laatste tijd meer aanwend om miniprojecten vast te leggen. De D4 blijft erg groot, zwaar en opvallend. Op dit ogenblik blijf ik verder werken met mijn ‘oude’ D3. Het geld zou ik veel liever investeren in workshops, opleiding en de financiering van persoonlijke projecten. Betekent dit dat ik de D4 compleet negeer? Neen, integendeel. Ik hoop binnenkort toch een exemplaar te mogen testen. Ik kijk ondertussen halsreikend uit naar de zogenaamde D800 (de opvolger van de succesvolle D700) waarvan de geruchten wel beweren dat dit toestel een pak meer megapixels zal bevatten. Heb ik echt nood aan super veel pixels, huur ik wel een digitale middenformaatcamera. Ik hoop dat er ooit een compactere en betaalbare full-frame camera op de markt komt met daarin een D3s of D4 sensor, stille sluiter, uitstekende focus bij weinig licht en een snelle en accurate autofocus. Ondertussen wacht ik geduldig af wat de camerafabrikanten de komende maanden zullen aanbieden.

Aanbevolen lectuur

– Rob Galbraith
Rob Mitchell
– Thom Hogan

Dankwoord

Tot slot wil ik Maarten Goossens bedanken, Nikon Belux NPS Manager, en uiteraard ook het team van Hill & Knowlton Strategies voor de uitstekende organisatie en lekkere catering!

error: