Muziek Reizen

Onderweg naar Kansas City

Wanneer ik die ochtend St. Louis verlaat, zit de Gateway Arch helemaal in de wolken. Het lijkt wel alsof de stad – mocht ze al mannelijk zijn – ontmand is, en geen reden van bestaan meer heeft in mijn achteruitkijkspiegel. Ik verlang terug naar de weg, maar regen en Interstates die als een kluwen rond de stad hangen stellen het weerzien de eerste kilometers uit. Het is elke morgen hetzelfde herkenbaar gevoel: het onbestemd verlangen naar de rust en lineaire eenvoud van de Route 50. Pas als ik ‘mijn weg’ heb teruggevonden keert de innerlijke rust terug.

Tornado Alley

Even buiten St. Louis passeer ik Eureka. Gisteren was Eureka nog headline news op de Weather Channel, een verslavend goed kanaal dat 24/7 weer als topentertainment verpakt. Een EF1 tornado kwam er aan de grond en verooraakte schade aan enkele boerderijen. In de tornado alley, het gebied dat zich vooral rond Noord-Texas, Oklahoma, Missouri en Kansas uitstrekt, met uitbreiding naar de staten er rond, doen er zich jaarlijks een kleine 1000 tornado’s voor. De meeste tornado’s zijn vrij onschuldig en veroorzaken hoogstens lichte materiële schade, maar elk jaar zijn er ook vernietigende tornado’s die EF4 en zelfs EF5, de hoogste categorie, halen. Bij een EF5 worden er windsnelheden boven de 322 km per uur gemeten en is de kracht alles vernietigend.

Op 22 mei 2011 werd het stadje Joplin in Missouri vol getroffen door een EF5 tornado. Maar liefst 158 mensen vonden de dood, 1150 werden gewond en de totale raming van de materiële schade liep op tot 2,2 miljard dollar. De meeste tornado’s in deze streek komen vooral voor tussen maart en juni, wanneer de warme en vochtige lucht van de Golf van Mexcico botst met de polaire lucht van Canada en de droge lucht van de Rocky Mountains. In het gigantische pretpark Six Flags St. Louis dat ik passeer, is er een attractie die Tornado heet en waar je het hele jaar lang van deze vernietigende natuurkracht als entertainment kan genieten. Amerika, het land waar het zelfs het noodlot entertainment wordt.

US Route 50 loopt de eerste kilometers nog samen met de Interstate 44 die verder naar het Zuidwesten richting Tulsa, Oklahoma gaat. Wanneer even voorbij Union beide wegen zich terug splitsen, wordt het steeds donkerder. Op de radio spreekt men van nieuwe severe weather warnings, met possible tornado and flooding alerts. Ik bedenk me dat ik niet eens zou weten wat te doen mocht een vernietigende tornado mijn pad kruisen en moet onwillekeurig denken aan de filmaffiche van Gone With the Wind.

Jerky beef

Ik stop om te tanken en sla mijn gebruikelijke mondvoorraad in. Omdat je onderweg in de Verenigde Staten nooit weet of je ergens iets lekker én gezond kan eten, bestaat mijn proviand voor onderweg altijd uit het volgende: een literfles bronwater van Aquafin, een zakje gemixte noten en gedroogd fruit, enkele chocolade energybars én mijn favoriete Amerikaanse snack: een zakje hot & spicy jerky beef. Jerky beef is een heel populaire typisch Amerikaanse snack van gedroogd vlees, die in verschillende gekruide versies bestaat: BBQ, Cajun, Thai spice flavoured, Smokey, enzovoorts. In jerky beef zitten veel eiwitten, maar bijna geen vet of koolhydraten, wat het een zeer geliefde en uiterst gezonde lekkernij maakt bij sportlui, weight wachters én astronauten. Zo hadden de astronauten van de Atlantis STS-79 missie jerky beef mee als één van hun belangrijkste voedingsmiddelen. In Zuid Afrika is jerky-beef bekend als biltong, en sinds kort kan je het bij ons in de Carrefour supermarkten vinden. Eén nadeel: je vingers gaan er geweldig van plakken en je ruikt alsof je twee dagen geleden een ongelukje met je BBQ hebt gehad.

Wijncultuur in Missouri

In de buurt van het sympathieke dorpje Rosebud, dat buiten enkele fraaie oude gebouwen en twee antiekshops vooral een mooie naam heeft, zie ik langs de weg wijndomeinen met namen als Phoenix en Amigoni voorbijflitsen. De wijncultuur in Missouri is midden 19e eeuw mee geïmporteerd door de vele Duitse immigranten die zich in de streek kwamen vestigen. Missouri is wellicht ook de enige Amerikaanse staat die kan zeggen dat ze een stadje hebben dat Hermann heet. Dat stadje vormt het centrum van het zogenaamde Missouri Rhineland, zo genoemd door de Duitse immigranten omdat de geografische en klimatologische omstandigheden erg lijken op die van het Rijnland in het moederland. Ondertussen zijn er kleine 100 wijndomeinen in de Staat en het neemt het aantal nog steeds toe.

Jefferson City

Als ik Jefferson City binnenrijd is het gestopt met regenen. Jefferson City is de hoofdstad van Missouri en toont dat graag met enkele statige overheidsgebouwen, waaronder het fraaie State Capitol gebouw, dat niet zou misstaan in Washington DC. Boven op de 73 meter hoge imposante witte koepel staat een bronzen beeld van Ceres, de Romeinse Godin van de landbouw. Niet helemaal onlogisch als je weet dat er alleen al in Missouri meer dan 110.000 grote boederijen zijn en landbouwgrond meer dan 60% van de Staat inneemt. Maar verder is Jefferson City eigenlijk een zich groot en belangrijk voordoende small town. Er wonen amper 43.000 mensen en als je één keer weg van mainstreet bent valt er maar weinig te beleven. In 2013 kreeg de stad nog de titel van Most beautiful small town in North America. Een duidelijk geval van urbane grootheidswaanzin zeg ik.

Een kleine 100 km na Jefferson City rij ik door het Sodom & Gommora van Amerika. Althans, zou werd het nu half slapende stadje Sedalia in 1877 door een krant uit St. Louis genoemd. Sedalia was een doorreisstad, waar mijnwerkers, fortuinzoekers, cowboys en andere rusteloze zielen op weg naar het Westen een stop maakten, op zoek naar een warme maaltijd een goed bed, lees vooral drank en vertier in dat bed. Ik ga iets drinken in het plaatselijk saloon, nu een grote all American sportsbar met wel 20 schermen, pooltafels en keurige doch verfrommelde Amerikaanse zakenmannen die aan de bar bier en hamburgers aan het nuttigen zijn. De man naast mij kent de beruchte geschiedenis van zijn stad maar al te goed. “There were more hookers then cows here.” Zijn collega naast mij beweert zelfs dat hij een afstammeling is van één van die prostituees die een korte relatie met een doorreizende mijnwerkers had. “Dat verklaart jouw voortdurende honger naar sex!”, vult de eerste aan. Hilariteit in smalltown Amerika. Er blijft in elk geval niet veel over het wilde Sedalia van weleer.

Het stadje is nu een aardig, maar volstrekt saai en braaf postkaartstadje, waar enkel mainstreet en enkele omliggende straten mee op de foto mogen. Als ik uit de bar naar mijn auto wandel kom ik geen levende ziel tegen.

Scott Joplin

Toch heeft Sedalia één inwoner gehad waar ze trots op zijn. Meer zelfs: elk jaar in juni houden ze een waar festival ter zijner ere, het Scott Joplin ragtime festival.

Scott Joplin (1868 – 1917) was de bekendste ragtime pianist uit Amerikaanse geschiedenis. Ragtime is een bijzondere rytmische muziekvorm die aan de basis lag van de latere jazzmuziek. Zegt u niets? U kent zeker The Entertainer, één van de bekendste piano-riedels die er bestaan en geheid hét nummer dat uw dronken-nonkel-die-wat-piano-kan-spelen-op-een-familiefeest-waar-een-piano-staat mee uitpakt. Ook Maple Leaf Rag is een klassieker onder de pianisten.

Joplin woonde slechts enkele jaren in Sedalia, eind 19e eeuw, maar hij drukte op een prominente manier zijn muzikale stempel op de stad. Als hij niet optrad in de vele clubs, gaf hij zijn kennis en ervaring door aan andere jonge zwarte muzikanten.

Aankomst in Kansas City

Wanneer ik in de late namiddag Kansas City binnenrijd, geeft het display op mijn dashbord aan dat de temperatuur is opgelopen tot 33°C. Met tegenzin parkeer ik de auto aan het hotel om de weg weer even tijdelijk op te geven voor de stad.

Van hier is het nog iets minder dan 3.000 km tot in San Francisco, langs een weg waar generaties Amerikaanse pioniers het stof en de hitte hebben verbeten op weg naar The New Frontier.

Gerelateerde berichten

Geen reacties

    Geef een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    error: