Reizen

Waarom iedereen één keer roadtrip moet maken

roadtrip

Dit artikel is een gastblog van Johan Tuyaerts: televisiemaker, reiziger en auteur. Tijdens de zomer van 2014 trok hij dwars door Amerika. Een ultieme roadtrip van Ocean City aan de oostkust tot San Francisco aan de westkust. Op deze blog deelt Johan een aantal reisverslagen en foto’s van deze uitermate boeiende tocht. Het volledige relaas kan je lezen in zijn boek Highway 50 dat bij Lannoo verschenen is.


Elke mens zou minstens één keer in zijn leven een echte roadtrip moeten maken. Een roadtrip is een reis waarin niet de bestemming, maar wel de weg belangrijk is. Roadtrips zijn van alle tijden. Méér zelfs, de mens is van nature uit een roadtripper. Onze prehistorische voorouders waren nomaden die doorgaans als gekken achter het wild aanliepen, en elke man die een beetje geschiedenis wou schrijven ging op roadtrip. Alexander De Grote trok naar India. Hannibal over de Alpen. Columbus ontdekte er per ongeluk Amerika mee (roadtrips kunnen ook over water). En Napoleon en Hitler waren ook fervente roadtrippers, al heiligde bij hen het doel niet meteen de middelen.

Ontstaan roadtrip

De romantische roadtrip zoals we die nu kennen is ontstaan bij de 17e eeuwse Britse aristocratie, die hun kinderen op de grens van volwassenheid graag op een zogenaamde “Grand Tour” langs het klassieke Europa stuurden, vooral naar de oude culturen van Frankrijk en Italië, op zoek naar de roots van de classistische cultuur. Uiteraard was dit toen al voor de jonge aristocratie een legitieme reden om zich tijdens die reizen in een doorgaans neerwaartse spiraal van drank en slechte vrouwen te storten. Pijnlijk – of met de glimlach – herkenbaar voor wie ooit in het buitenland heeft gestudeerd of zijn kinderen vol goede moed een jaar naar het buitenland heeft laten gaan. E.F.S? Exctasy Fucks and Sangria (de Spaanse versie).

Maar het was vooral in de jaren vijftig dat de roadtrips zoals we die nu kennen in de populaire cultuur opdoken. Jack Kerouac schreef in 1947 met On the Road het ultieme roadverhaal over een door drugs, jazz en slechte vrienden bezeten wilde roadtrip dwars door Amerika. Het Amerika dat na WOII ontwaakte met opwindende jazz, geile rock’n roll en beatgeneration schrijvers als Alan Ginsberg, William S. Burroughs en Jack Kerouac.

De American Road Trip is sindsdien niet meer weg geweest uit de moderne literatuur en populaire cultuur. John Steinbeck’s Travels with Charley, het op LSD gedreven en wellicht ook geschreven Fear & Lothing in Las Vegas van Hunter S. Thompson, en Zen & The Art of Motorcycle Maintenance van Robert M. Pirsig zijn de grote literaire klassiekers die ons doen dromen van het ultieme avontuur on the road, waarbij het leven pas zijn zin vindt door onderweg te zijn, en dat achter te laten wat je al kent voor nieuwe avonturen, nieuw perspectief. Of zoals Kerouac het beschrijft:

“What is that feeling when you’re driving away from people and they recede on the plain till you see their specks dispersing? – It’s the too-huge world vaulting us, and it’s good-bye. But we lean forward to the next crazy venture beneath the skies.”

Roadtrip met de motor

Als kind zag ik op een avond op een Nederlandse zender voor het eerst de film Easy Rider (1969), met de geweldige Dennis Hopper, Peter Fonda en Jack Nicholson. Het beeld van de twee motorrijders die na een lucratieve cocaïnedeal overtuigd van hun vrijheid door Amerika rijden heeft me nooit los gelaten. Als tiener was aardrijkskunde mijn lievelingsvak en thuis kon ik met mijn wijsvinger en een potlood urenlang imaginaire reizen plannen op landkaarten van vreemde continenten.

Ik kreeg uiteraard van mijn ouders geen motor zolang ik thuis woonde. Toen ik niet meer thuis woonde, kochten mijn vrouw en ik meteen – lang voor we aan een huis dachten – een motor, een Kawasaki VN750 Vulcan. Drie weken later reden we er in de gietende regen mee naar een vriend in Zuid Engeland. Onze handen zagen wekenlang nog zwart van de kleurstof van de lederen handschoenen die waren afgegaan.

Later kwamen er nog meer motoren: BMW’s, Ducati’s en een Triumph. Ik reed met een goede vriend en fijne collega lange snelle ritten langs de Franse departementales naar het zuidwesten van Frankrijk. Ik kon voor een stuk van mijn passie mijn beroep maken. Ik werd TV producent en we waren vooral succesvol met reisprogramma’s. Ik leerde het vak bij Karl Symons en TV De Wereld met Gentse Waterzooi, Zalm voor Corleone, De Schaduw van het Kruis. Later maakten we onze eigen reisprogramma’s bij Sultan Sushi: Wit in Vegas, Wit Down Under, De Mosterd van Abraham, Birthday met Lieve Blancquaert. Ik ging in het begin bijna altijd mee, al was het maar voor een gedeelte van de reis. Rijden door de Outback van Australië, een wilde roadtrip met drie vrouwelijke collega’s van Johannesburg naar Kaapstad, met Gene Bervoets en Gilles De Bilde door Mexico trekken. Maar na een tijdje lukte het niet meer. Hoe meer reisprogramma’s we maakten, hoe minder ik zelf kon meegaan. Managen beperkt je vrijheid in ernstige mate, dat is niet erg, want dat heet verantwoordelijkheid, maar ik miste het on the road gevoel.

roadtrip

Foto © Johan Tuyaerts

 

Ultieme Amerikaanse roadtrip

En dus maak ik het nu enigszins goed. Met deze ultieme Amerikaanse roadtrip. Dwars door het continent, van Oost naar West, langs de grote historische routes die aan de basis lagen van de Grote Trek naar het Westen. Want roadtrips zijn goed voor de menselijke ziel, en wel daarom:

  • Bij een roadtrip is het doel, de bestemming op zich niet belangrijk, wél het onderweg zijn. Wanneer bent u het laast nog eens écht onderweg geweest? We vliegen van Brussel recht naar onze vakantiebestemming of nemen de snelweg om zo snel mogelijk op onze eindbestemming te komen. Vergeet de eindbestemming. Het is de weg die écht reizen maakt.

  • Bij roadtrips zie je écht de weg. Elke meter van de route, elke afslag, elke zonsondergang en -opgang, elke regenbui, onweer, berg, dal, bos. Bij de meeste reizen die we maken zijn we totaal vervreemd van de ‘way to‘. We zijn een stip op de gps van een vliegtuig dat op acht uur naar een ander continent vliegt.

  • Wanneer heeft u voor het laatst een afslag gemist? Roadtrips zitten vol verrassingen, verkeerde afslagen, omwegen. Het zijn die afwijkingen die zorgen voor de grootste ontdekkingen. Remember. Columbus was eigenlijk op zoek naar Indië.

  • Roadtrips zijn ontdekkingsreizen 2.0. Er bestaan maar weinig reisgidsen voor roadtrips. En de gemiddelde gps laat u altijd de snelste of kortse route zien, nooit de interessantste. Die moet u zelf zoeken.

  • Roadtrips zijn de ultieme confrontatie met jezelf. Er is geen ontsnappen aan het onderweg zijn. Je komt jezelf elke dag weer tegen along the road. En je ziet er niet elke dag even goed uit.

  • Bij roadtrip ontmoet je nog echt mensen. Je hebt er niet mee afgesproken, ze horen niet bij de bestemming, je komt ze gewoon tegen onderweg en dat maakt dat je als reizigers altijd heimee en ontdekking als gemeenschappelijke basis hebt om met elkaar beginnen te praten.

  • Een roadtrip geneert altijd een open perspectief, vaak geconcretiseerd in het beeld van the wide open road. Een weg met een onbekende bestemming aan de horizon is het meest opwindende beeld wat er bestaat.

  • Een roadtrip laat je reizen en leven in het nu. Geen afgebakende, veilige planning of statisch perspectief van de verblijfsvakantie, maar elke meter leg je af in het nu.

Kortom. Waar wacht je op? Een roadtrip kan gewoon op een namiddag bij jou thuis beginnen, in de streek. Of in Nederlands Zeeland of Nieuw Zeeland. Vergeet de bestemming, ga gewoon op weg!

Gerelateerde berichten

  • ann
    25 mei 2015 at 21:43

    Iemand gaf me ooit de raad om nooit voor de kaarsrechte, grote wegen op een landkaart (nooit met een gps – toegegeven, gps’en waren toen nog een onbetaalbare luxe) te kiezen maar voor de kleinere, kronkelige wegen te gaan. Dat is me altijd bijgebleven en inderdaad, de mooiste vergezichten en grootste avonturen werden op die tochten beleefd.

    • Serge Van Cauwenbergh
      26 mei 2015 at 20:42

      Ann, klopt, dat zou ik bij een volgende roadtrip ook (deels) willen doen.

  • Roadtrip voor dummies: persoonlijke tips - Fotografieblog
    8 juli 2015 at 20:12

    […] laatste, maar niet onbelangrijke regel. Geniet ten volle van jouw trip. Rijden op een roadtrip is een heel andere beleving dan de dagelijkse file op de E19. Wijk zeker af en toe van je route af, […]

error: