Muziek Reizen

Door het hart van small town USA

“I was born in a small town” (John Mellencamp, 1985)

Het moet ergens in mijn laatste jaar humaniora geweest zijn, begin 1986. Een jongen van het internaat leende me een nieuwe ‘geweldige’ plaat uit van een zekere John Cougar Mellencamp, die in de Verenigde Staten de nieuwe Springsteen werd genoemd, maar bij ons nog onbekend was. Op de platenhoes van Scarecrow staat de wat triest kijkende Mellencamp aan de afsluiting van een boerderij, zijn verweerde jeansjack tot boven dichtgeknoopt, op de achtergrond, wat onscherp, een tractor en een vogelverschrikker. De hoes is een vergeelde zwart-wit foto, die de hele plaat een soort aantrekkelijke tragiek gaf. Op de plaat stonden nummers als Lonely o’l Night, R.O.C.K. in the USA, maar het was vooral met Small Town dat Mellencamp me toen als 17 jarige deed verlangen naar de stoffige wegen van de Amerikaanse midwest, rijdend in een all American muscle car met naast me een meisje dat Rosie heet en die helderroze kauwgomballen blaast. Americana Nostalgica in D-groot, quoi.

Het was dan ook een bijzondere route die ik vandaag voor de boeg heb. Want vandaag loopt mijn Route 50 dwars door Seymour (Indiana), de geboorteplaats van Mellencamp en dus de small town van zijn bekende hit. Mellencamp woont nu in Bloomington (Indiana) en is dus in zekere zin trouw gebleven aan zijn roots in de midwest-staat.

Wanneer ik die ochtend Cincinatti uitrijd, regent het zo hard dat er zich grote waterplassen op Route 50 hebben gevormd die de weg op bepaalde stukken wel in een rivier lijken te hebben veranderd. Op de radio zijn er verschillende severe weather warnings voor de regio, dus ik zet me schrap voor een moeilijke, lange rit. Bijna 600 kilomter door vier verschillende staten: Ohio, Indiana, Illinois, om te eindigen in St Louis, Missouri. Dat klinkt heel spannend, maar helaas vormt het gebied tussen deze staten ook het begin van de onmetelijke Great Plaines, zoals de grote, volgens velen vooral te mijden grote vlaktes die de midwest hier genoemd worden. De hoofdletters geven er iets heroïsch aan, maar het gebied dat voor mij ligt bestaat vooral uit onmetelijke mais- en graanvelden, witte graansilo’s, en verlaten wegen die af en en toe tot leven komen als er een truck of pick up passeert die bestuurd wordt door een redneck die Pete heet en een John Deere baseballcap op heeft en op pruimtabak kauwt.

Hier valt de eenzaamheid waarin ik deze roadtrip rij me voor het eerst zwaar. Het desolate, repetitieve landschap genereert een soort “alleen op de wereld”-gevoel en ik ben blij als ik plots van mijn dochters een sms krijg over hoe hun eerste schooldag is geweest. Tegelijkertijd is dit de ultieme puurheid en charme van op kleine wegen te rijden. Zwarte linten asfalt contrasteren met de geelbruine maïsvelden. Af en toe rij ik door dorpjes met namen als Flora, Xenia, Omega en Breese, waar de fantasierijke namen het enige verweer vormen tegen de Ondraaglijke Saaiheid van het leven in Small Town America.

Op het enige countryradiostation dat ik hier goed kan ontvangen, roepen overheidscommercials de mensen nu al op om hun voorzorgen te nemen voor de komende winter. De winters in Indiana zijn berucht om hun hardheid. Buiten is het ondertussen 30° en dreigt er onweer. Voor een groot schoolgebouw staat een gigantische billboard: “Happy retirement Mrs. Bushford, we will miss you”. Een reusachtige boodschap langs een bijna lege weg waar amper iemand passeert.

Wanneer ik eindelijk in Seymour ben, valt de teleurstelling me als een slow motion ice bucket challenge op het hoofd. Seymour is niet langer de sympathieke small town waar Mellencamp over zingt, maar een uit de kluiten gewassen middelgrote stad, met zowat alle mogelijke typische food-chains, motels en benzinestations. Het kleine eigenlijke historische centrum van de stad is uitgestorven, en mijn enige hoop, het Indiana Arts Centre dat enkele schilderijen van Mellencamp heeft, is dat helaas ook wegens gesloten voor Labourday-weekend.

Teleurgesteld en hongerig stop ik voor een broodje in de plaatselijke Subway en maak ik kennis met Charlene en Nick, een jong stel die met hun peuter van vier broodjes komen ophalen. Charlene is duidelijk niet ouder dan twintig, wat haar met grote zekerheid een tienermoeder maakt. Ik vraag hen wat ze van hun beroemde stadsgenoot denken. Ze zijn duidelijk erg trots op die buitenlandse aandacht voor hun eigen wereldster. Nick voert het woord: “Mellencamp is altijd één van ons gebleven. Hij is niet in Hollywood of fucking New York gaan wonen, maar woont nog altijd in deze staat en komt hier nog af en toe zijn familie en vrienden bezoeken. Hij organiseert samen met Neil Young en Willie Nelson nog elk jaar Farm Aid (een jaarlijks benefietmuziekfestival ten voordele van de Amerikaanse landbouwers, jt) en staat altijd klaar voor de boeren in Amerika. He’s just one of us, a small town boy”, vult Charlene aan.

Wanneer ik na bijna een hele dag in het hartland van Amerika de befaamde Arch van St Louis ontwaar, zijn alle wolken weg en is de temperatuur opgelopen tot 34 graden.

In mijn hoofd speelt Small Town.

“Well I was born in a small town
And I live in a small town
Probably die in a small town
Oh, those small communities

All my friends are so small town
My parents live in the same small town
My job is so small town
Provides little opportunity

Educated in a small town
Taught the fear of Jesus in a small town
Used to daydream in that small town
Another boring romantic that’s me

But I’ve seen it all in a small town
Had myself a ball in a small town
Married an L.A. doll and brought her to this small town
Now she’s small town just like me

No I cannot forget where it is that I come from
I cannot forget the people who love me
Yeah, I can be myself here in this small town
And people let me be just what I want to be

Got nothing against a big town
Still hayseed enough to say
Look who’s in the big town
But my bed is in a small town
Oh, and that’s good enough for me

Well I was born in a small town
And I can breathe in a small town
Gonna die in this small town
And that’s probably where they’ll bury me”

Aanbevolen artikels

1 Reactie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: